God is geen stille God.

Drie weken geleden nam ik tijdelijk afscheid van Manlief omdat hij voor twee weken weer op zendingsreis naar Roemenië ging. Deze trip kon ik niet mee omdat ik mijn re-integratie proces op het werk ben begonnen. Onverhoopt kreeg mijn held en echtgenoot halverwege zijn reis last van extreme hartritme stoornissen waarbij zijn hart de ene [...]

Advertenties

Recovery van kanker

De stap van niet werken naar wel werken is misschien wel de grootste in een re-integratieproces. Een stap van niets naar iets. Met een hele wereld daartussen. Ik bedacht mij gister dat ik 32 ben. Niet heel veel zeggend, maar voor mij was het een moment van verwarring. Waar is mijn hele 31ste levensjaar geweest? [...]

Allerdaagse held

Soms kan je ineens opnieuw gegrepen worden door een herinnering. Soms heb je dat ook nodig. Het zet je weer ergens neer. Zo gaf Facebook mij vandaag een herinnering die ik twee jaar geleden op het net deelde en die ik nu, op dit moment, even nodig had. Een verfrisser, maar wel één die nog [...]

Waanzinnig!

‘Jij hebt handdoeken van mij gestolen.’ Ik ben perplex en weet niets te zeggen. Het is vroeg. Eén van mijn beschadigdste vrouwelijke klanten opent acuut de aanval. Een aanval waarvan ik nu al weet dat het een uitdaging wordt deze terug te dringen tot één van haar waanvoorstellingen. Ik heb het bij deze tante namelijk [...]

Katrien

‘Niemand breekt mijn schild. En al helemaal dat gespuis van die zorgketens niet!’ Dat is nog eens binnenkomen. Ik sta ietwat overrompeld in de ruime hal van de aangepaste woning en taxeer snel het felle lieftallige vrouwtje voor mij. Lieftallig én bikkelhard. Ik glimlach en frons. 'Toch ga ik het proberen.' Het was de eerste [...]

Kerstgedachten

Ik word rond kerst altijd een beetje kribbig. Mensen zijn onrustig, barsten van verlangens die al dan wel of niet uitgesproken worden, zijn gehaast, op jacht naar hun verwachtingen en wat we ervan zien is meestal uiterlijk vertoon. Bij mij in de straat alleen al tonen tientallen ramen uitbundige kerstversieringen, lichtjes, nepsneeuw, pronken er kerstbomen [...]

Dichterbij dan je handen en je voeten

Dagenlang heb ik getwijfeld dit te schrijven. Waarom? Omdat het dichtbij komt; in de manier waarop ik in God geloof. Dichterbij dan je handen en je voeten, dichterbij dan hoe je oren vastzitten op je hoofd. Want Gods stem verstaan is als het horen van een gong alleen dan duidelijker. Als God spreekt, spreekt hij [...]