Over mij…

Ik ben Natasja, 31,  schrijfster in hart en nieren.
Woorden stromen door mijn bloed zoals gedachten door mijn hoofd.
2013 heb ik mijn autobiografie uitgegeven ‘Mama zei dat ik zou sterven…’, die binnenkort opnieuw uitgegeven zal worden onder een andere titel en cover.

In 2016 volgde de roman ‘Over grenzen,’ over Roemenië, mensenhandel en hoop. De periode die er tussen lag ben ik stadsdichter van Beverwijk geweest.

Recent is er een dichtbundeltje verschenen: Dichter tegen Kanker aan,
die gratis wordt aangeboden in o.a ziekenhuizen.
2007 verscheen mijn eerste gedichtenbundel: ‘En dichtend leerde ik leven…’

Ooit was ik een op hol geslagen tiener, die veranderde in een loslopend psychiatrisch dilemma.
Het leverde mij letterlijke littekens op.
Dankzij een bijzondere ontmoeting met een God waar ik niet in geloofde, knapte ik op.
Knap ik op. Is mijn ervaring langzaam ervaringsdeskundigheid aan het worden.
Tegenwoordig ben ik … tja hoe vat ik dat samen… Burgerlijk? Nee! Nou ja, misschien een beetje dan. Tevreden in ieder geval 🙂

Ik werk parttime bij het Leger des Heils en gebruik mijn vrije tijd om samen met mijn man, in Roemenië hulpgoederen uit te delen. Verder jaag ik taal na en laat ik mij soms inspireren door de emotionele flexibiliteit van het leven. (Zo overkomt een mens nogal wat, 2017 was het jaar dat ik kankervrij verklaard werd.)
Ik geloof in wonderen en dat maakt het leven rijk. Maar soms ook rijkelijk verdrietig, want ze gebeuren niet altijd…

Ik geloof dat iedereen een beetje littekens heeft, alleen ik geef er woorden aan. Geniet van mijn blogs, zoals ik van het schrijven geniet.

”Als ik van te voren had geweten waar ik met het Leven aan begon,
dan had ik kunnen zeggen in het diepe te zijn gestapt.
Maar ik ben in de diepte gevallen
en er is geen weg meer terug.

Ik ben geketend in boeien van licht,
het duister door”

17155232_1900122886885632_7303373338424001362_n

Advertenties