Eens kwetsbaar… Altijd? 

Ik heb lang aangeschopt tegen het stigma ‘eens kwetsbaar, altijd kwetsbaar.’ Alsof ik een tweederangsburger ben. En ik schop er nog steeds tegenaan. Een term, kreet of feit dat gebruikt wordt als ‘toepassing’ op ervaringsdeskundigen binnen de maatschappelijk en GGZ gerelateerde zorg. Kwetsbare mensen. Hoewel: Een ervaringsdeskundige is iemand die zelf hersteld is van een [...]

 Ze is geen winstoogmerk 

Als ik bij haar binnenkom ziet mevrouw Tina* eruit als de vrouw die ik drie jaar geleden leerde kennen. Bokkig, ontoegankelijk en bits. Enigszins zorgmijdend. Ze reageert grillig op mijn goedemorgen en kijkt met een boze blik langs mij naar de deur. Ik zie dat de steunkousen ontbreken als ze haar blik zuchtend op haar benen werpt.  [...]

Dank van een Dichter 

Iedereen schrijft wel eens een gedicht. Dat maakt je niet gelijk een dichter. Pas als de woorden blijven komen, met tij en ontij, in rozengeur, maneschijn en met bakken stront; dat de zinnen blijven zoeken naar bestaansrecht... Dan ben je dichter.  Taal heeft in de loop der jaren een steeds groter stuk van mijn brein [...]

Biochemie enzo

Al zeker twee weken stapelen de thema's voor een blog zich op. Kleine aantekeningen staan in mijn agenda, ruwe woordschetsen opgeslagen op het bureaublad. Mysterieuze situaties bij cliënten, een combi van schedels en koffie, maar ook een stuk over plasgedrag in de zorg; het steeds even over elkaar heen moeten zeiken. Stukken waarvan ik denk [...]