Achteruitgang en bewogenheid

Ergens in de loop van de ochtend verlies ik mijn bewogenheid. Ik ben bij een cliënt waar ik eigenlijk niet welkom ben. Binnen twee uur tijd is mij gezegd dat ik niet deug omdat ik niet van voetbal hou, is mij verweten dat ik niet naar de wasserette ga omdat ik vind dat meneer dat [...]

Doorzetten en dankbaarheid

Met de grootst mogelijke moeite sleep ik mij mijn bed uit. Door een stom stoeipartijtje van het weekend heb ik mijn knie verdraaid en loop ik met een zere rug. Waar het gister nog mee leek te vallen heeft de nacht z´n stijfheid verspreidt en ik kreun. Ik ben sinds het nieuwe jaar zeer trouw [...]

Vanaf de zijlijn

Mijn binnenste bibbert. Morgen ‘moet’ ik weer naar het werk. Oktober was de maand dat mijn werkgever aan de bel trok en mij thuis parkeerde om eerst maar weer eens goed voor mijzelf te leren zorgen. Een zeldzame opmerkzaamheid. Ik was gekwetst. Zie je wel, ik kon niets goed doen, zelfs op het werk meende [...]

Recovery van kanker

De stap van niet werken naar wel werken is misschien wel de grootste in een re-integratieproces. Een stap van niets naar iets. Met een hele wereld daartussen. Ik bedacht mij gister dat ik 32 ben. Niet heel veel zeggend, maar voor mij was het een moment van verwarring. Waar is mijn hele 31ste levensjaar geweest? [...]

Denkt u mee, UWV?

Mijn vriendin is ziek. Ik heb geen idee wat chronisch ziek zijn inhoudt. Zij wel. En toch is ze zo'n type waarvan je zou zeggen: 'Tjonge, die treft het maar...' Mooi huisje, grote tuin, lekker veel vrije tijd, goed in de kleren en dat van een uitkering?! Uh, ja... En een heel bewerkelijke levensstijl... Ik [...]

I´ts all in the mind…

''Je hebt hulp nodig.'' Ik snuf. ''Misschien...'' De zelfmedelijden zakt af. ''Er zijn echt hele goede mensen die je hier doorheen kunnen loodsen.'' Oké. De zelfmedelijden is terstond verzwolgen door -wat voor een weerstand- er ook in mij op komt zetten. Ik droog mijn tranen, beëindig het gesprek met de dappere vriendin die mij subtiel [...]